Lieve lezers, I'm struggling. Niet alleen met mijn Nederlands, maar ook en vooral met het optekenen van mijn ervaringen. Ik heb afgelopen maand zo veel meegemaakt... En het overgrote deel van de ervaringen draaide bovendien vooral om visuele wonders - en dat is nogal moeilijk om met woorden te omschrijven. Ik ga toch een poging wagen, en raad iedereen verder aan om de nieuwste foto's op mijn Facebook te bekijken!

Darwin
Mijn vlucht van Melbourne naar Darwin vertrok 's avonds, wat betekende dat ik om twee uur 's nachts op het vliegveld aankwam. Geen shuttlebus op dat tijdstip, dus uit pure noodzaak heb ik in m'n slaapzakje op de grond in de aankomsthal geslapen... Gelukkig was ik niet de enige! Eenmaal in het hostel zag ik een lift offer naar Broome, precies waar ik naar op zoek was. Die avond heb ik de mensen die de lift aanboden ontmoet, en het klikte goed, dus ik besloot mee te gaan. We vertrokken echter al twee dagen later, dus ik had maar één volle dag om Darwin echt te bekijken. Die dag heb ik daarom volgeboekt met het bezoeken van de botanische tuinen, het museum - veel aboriginal kunst, nice! - en tot slot de Sunset Markets: een grote markt op het strand tijdens de zonsondergang. Superleuk, want het was echt een avondje vermaak: een vuurshow, een man met slangen en babykrokodillen, kraampjes met eten van over de hele wereld, muziek, en van alles te koop (van sieraden tot handlezingen, van aboriginal kunst tot Australische cowboyhoeden). Maar voor zover Darwin, tijd voor de roadtrip!

Roadtrip Darwin-Broome
Eerst even een korte omschrijving van de medereizigers:

• John, 32, Ierland, eigenaar van de auto. Type ‘ik ben al eerder in Australië geweest maar ik voel me nog steeds jong (lees: ik kan geen vriendin vinden en zit bijna tegen m'n midlife crisis aan)'. Grappig accent, dat Iers.
• Lucie, 24, Frankrijk. Wat stil in het begin, maar toen ze eenmaal wat loskwam erg grappig vanwege flapuit-achtige uitspraken als 'you look like Tarzan!'
• Shai, 23, Israël. Lijkt eigenlijk inderdaad wel een beetje op Tarzan (lang haar, ongeschoren...), maar zonder het gespierde figuur.

De weg van Darwin naar Broome kan op verschillende manieren worden afgelegd, afhankelijk van het type auto. Omdat de auto waarmee we gingen geen 4x4 was, hebben we de Savannah Road gereden: de normale snelweg. De andere weg is een zand-/gravelweg door het natuurgebied The Kimberley - daar kom ik later op terug. Het was niettemin een toffe ervaring (ook al zit je soms uren in de auto zonder ook maar iets tegen te komen op de weg: alle afstanden die je in Nederland gewend bent zijn in één klap nietsbetekenend), omdat we onderweg stops maakten op mooie plekken. De eerste stop was in Kakadu National Park, een natuurgebied dat ik graag helemaal had uitgeplozen, maar omdat de andere drie het al hadden gezien, namen we alleen een kijkje bij wat watervallen die niet te veel van onze route af lagen. Het was het zeker waard. De eerste waterval kon je beklimmen, en eenmaal boven kon je zwemmen in het meertje waar het water doorheen ging voordat het de waterval afdonderde. De tweede waterval bereikten we na een wandeling, en had een prachtig geïsoleerd meertje (zwemmoment nummer twee). Na het beklimmen van wat rotsen sprongen we zo'n zes meter naar beneden in het water, heerlijk!

De volgende twee dagen stopten we bij enkele watervallen meer, en daarna reden we door naar Wyndham, het oudste en meest noordelijke dorpje van West-Australië. Daar is de Five Rivers Lookout, een uitkijkpunt waar je over bijna de gehele 360 graden vijf rivieren ziet samenkomen. Indrukwekkend, maar waarschijnlijk nog veel mooier in het natte seizoen. Het noorden van West-Australië kent slechts twee seizoenen: het natte (november tot maart) en het droge seizoen (april tot oktober). Alleen in het droge seizoen zijn alle wegen open (al zijn er hier en daar nog steeds plekken waar een rivier de weg kruist) en is daarom meer geschikt voor reizigers, maar alles wat met water te maken heeft is net iets je minder indrukwekkend: de watervallen zijn kleiner, de meertjes en rivieren minder diep, de natuur net iets minder groen. Het mocht de pret echter niet drukken: alles wat we zagen was nog steeds prachtig!

In een van mijn eerdere blogs maakte ik al een verwijzing naar de film Wolfe Creek: een thriller gebaseerd op een waargebeurd verhaal, over backpackers die liften, maar worden vermoord door de eigenaar van de auto. Ze werden gevonden in Wolfe Creek, een grote meteorietkrater in het noordwesten. Aangezien dit op onze route lag, wilden we dit zeker niet overslaan. Het is namelijk ook no g eens de tweede grootste meteorietkrater ter wereld (zo'n 850 meter in doorsnee). Maar eerlijk gezegd, viel het een beetje tegen... De krater was niet erg diep, omdat de wind duizenden jaren de tijd heeft gehad om er zand in de blazen. Maar toch: ik ben er geweest!

Die avond kregen we een platte band, bij het iets te enthousiast door een water crossing rijden. (Nee, dat moet je inderdaad niet doen in een gewone auto...) Band verwisseld, en de volgende dag nam het bijna de hele dag in beslag om naar een dorpje te rijden waar we een nieuwe band konden aanschaffen. Maar goed, dat moet je ook een keer meegemaakt hebben.

De laatste twee dagen waren geweldig: we zagen de prachtigste gorges (meertjes onderaan een waterval - ik weet eigenlijk geen exacte vertaling ervoor): Windjana Gorge, Tunnel Creek en Lennard River Gorge. In Windjana Gorge zagen we veel zoetwater krokodille;. deze zijn kleiner en minder gevaarlijk dan de krokodillen waar je normaal meteen aan denkt, want ze zijn maar zo'n anderhalf tot twee meter lang, en niet echt geïnteresseerd in het verorberen van mensen. Vandaar dat we dichtbij konden komen: tot zo'n twee meter! Tunnel Creek was een grot van 750 meter lang, waar je - terwijl je door ijskoud water liep - prachtige lichtinvallen en stalactieten tegenkwam. Lennard River Gorge was mooi: een gorge ingesloten door zo'n vijftig meter hoge rotsenformaties. Voor al deze ervaringen verwijs ik zeker door naar mijn Facebook, want een beeld zegt hier écht meer dan duizend woorden.

Roadtrip The Kimberley
Eenmaal in Broome hadden Shai en ik de smaak te pakken: we wilden écht The Kimberley in. We besloten een 4x4 te huren en een berichtje op het prikbord te hangen om medereizigers te vinden. En dat lukte! Met vier mensen (naast Shai en ik waren dat Elmar (25, Nederland) en Ulla (26, Duitsland)), camping gear en veel ingeblikt voedsel vertrokken we enkele dagen later om de offroad weg door The Kimberley te doen, de Gibb River Road. Ook op deze roadtrip geldt: de foto's zijn beter dan de verhalen, dus ik ga even door de highlights heen:

• Purnululu National Park, vooral bekend om de Bungle Bungles: een eeuwenoude mountain range met heuvels die ook wel worden vergeleken met bijenkorven. Ontzettend indrukwekkend om te zien.
• El Questro Park: een verzameling gorges die vaak alleen bereikt kunnen worden door een intensieve wandeltocht over rotsen en door het water. We hebben veel gelopen daar... Maar het was het allemaal waard. In El Questro zagen we - natuurlijk - El Questro Gorge, maar ook de Zebedee Hot Springs (warm water!), Moonshine Gorge (wandeltocht van zeven kilometer) en Emma Gorge (sprakeloos...).
• Manning Gorge: een grote, indrukwekkende gorge met watervallen om onderdoor te zwemmen, vlakke rotsbanken om op te zonnebaden en de mogelijkheid om vanaf metershoge rotsen in het water te springen.
• Mornington Wilderness Park: over het algemeen viel dit park met enkele gorges en swimming holes een beetje tegen, maar het was zeker een van de meest grappige momenten toen we een tweepersoonskano stalen met z'n vieren - zonder peddels (zestig dollar huur per kano vonden we een beetje te veel). Met stukken hout peddelden we misschien tweehonderd meter, en toen zonken we... Slappe lach gegarandeerd!
• Bell Gorge: met stip op nummer één als mooiste gorge, vooral omdat dit een van de enige is die in het droge seizoen nog grote watervallen heeft. Met een klim-/zwemtocht waarbij je de rivier volgt kom je bovendien de mooiste uitzichten tegen.

Maar deze roadtrip was nog niet half zo leuk geweest als we niet met deze groep mensen waren. Het kernbegrip is zonder twijfel: flauwe grappen. We hebben ontzettend veel gelachen, vooral bij het dagelijkse kampvuur in de avond. Zelfs een platte band (kosten nieuwe band: $310) kon de sfeer niet verpesten. Ik hoop dat ik met ze allemaal nog in contact kan blijven! (We grapten al over een roadtrip van Europa naar Israël...)

Broome
Terug in Broome reisde iedereen één voor één verder: Elmar terug naar Nederland, Ulla verder naar Nieuw-Zeeland en Shai door naar Thailand. En toen was alleen ik nog over. Maar niet getreurd, want al snel stond het volgende avontuur voor de deur. Daarover meer in mijn volgende blog! Een tipje van de sluier: aboriginal communities...