simonevanschip.reismee.nl

Hoofdstuk 7. Nieuw-Zeeland

Goed, hoog tijd voor een update! Ditmaal: Nieuw-Zeeland.

Week 1.
Op vrijdagavond kwam ik aan in Auckland, om daar meteen af te spreken met een neef van mij, die daar een stage doet. Het is onwerkelijk, raar, maar vooral heel tof om iemand van thuis te zien aan de andere kant van de wereld. Iemand met wie je in Nederland nauwelijks contact hebt (ook al woonden we praktisch bij elkaar om de hoek in Tilburg), maar met wie je in Nieuw-Zeeland afspreekt en een hilarische avond beleeft. We gingen uit eten in een Ierse pub/café, waar na het eten een zanger met gitaar ons de hele avond vermaakte met covers, en wij ons bezatten...

Maar mijn neef had de rest van het weekend andere plannen, dus ik verkaste naar een hostel, en ging aan de slag om online en via prikborden mensen te vinden om mee door Nieuw-Zeeland te touren. Al snel vond ik iemand die met zijn campervan het noordelijke eiland wilde verkennen. We spraken af, en vertrokken de volgende dag! We reden eerst naar Piha, een prachtig kustdorpje. We maakten mooie foto's van het strand met indrukwekkende bergformaties die door de mist en lage zon mysterieus aandeed. We sliepen ergens op een parkeerplaats in de campervan, en de volgende dag wandelden we de berg op naar een verborgen pareltje: de Kitekite watervallen. Daarna reden we door naar Raglan, beroemd om zijn goede surfstranden (en blijkbaar de langste linksomslaande golf van de wereld). Goed, het weer was niet echt lekker om te surfen, maar niet getreurd: we kwamen twee meiden tegen die Tobi (mijn Duitse campervan-maatje) al kende van een eerdere roadtrip. Met twee campervans naast elkaar maakten we eten en hingen we rond in Raglan. Ook deze nacht sliepen we op een parkeerplaats, maar deze keer niet zo succesvol: om zeven uur 's ochtends werden we gewekt door de politie, omdat het niet toegestaan is om op parkeerplaatsen te overnachten... Met heel erg verbaasd kijken en gebrekkig Engels praten, hoefden we uiteindelijk geen boete te betalen, maar we moesten wel meteen door. We besloten wat verder zuid te rijden, naar de indrukwekkende Bridal Veil Falls, om daarna een mooie kustroute terug naar Raglan te rijden. Vanaf daar reden we naar Hamilton, een wat grotere stad, omdat Tobi via via had gehoord van een soort boerderij/hostel waar je kon overnachten. Het was heel gezellig daar: we aten met zo'n 25 mensen rondom één tafel, en ik voelde me helemaal thuis met een maaltijd van gekookte aardappelen, groente en vlees. Lekker Hollandse pot! Goed, aldaar besloten Tobi en ik om niet verder samen te reizen (verschillende tijdschema's), en ik lifte terug naar Auckland.

Vanuit Auckland vertrok ik op roadtrip met de volgende lift die ik via internet vond. Met Chris verkende ik het Northland van Nieuw-Zeeland, oftewel het meest noordelijke schiereiland boven Auckland. In drie dagen zagen we verlaten stranden, helder water met grote vissen, de Bay of Islands, gingen we op stap en reden we naar het meest noordelijke punt van Nieuw-Zeeland: het indrukwekkende Cape Reinga, een heilige plaats volgens de Maori, en ook de plek waar de Tasmaanse Zee en de Grote/Stille Oceaan samenkomen (je kunt letterlijk een ‘lijn' in het water zien waar ze botsen, met kleine draaikolken). Al met al een gezellige trip!

De rest van de weken
Van de vijf weken was er inmiddels al één voorbij, en ik had nog niet eens de helft van het noordereiland gezien. De lift offers op internet waren er ook niet meer in overvloed, dus ik besloot dat het tijd was voor actie: ik boekte een bustrip, die me van Auckland in vier weken naar Christchurch kon brengen, met een hoop toffe stops onderweg. En waar ik op hoopte, gebeurde ook: er waren een hoop gezellige backpackers in die bus, waarvan sommige ongeveer hetzelfde tijdschema als ik hadden, zodat we bijna altijd samen op de bus zaten. Ik zal de trip proberen een beetje puntsgewijs te brengen, want een volledig verhaal zou zo'n tien pagina's in beslag nemen, ben ik bang...

Stop 1. Rotorua
Rotorua is een plek van volop thermische acitiviteit: stomende meren, borrelende moddermeren en geisers zijn hier aan de orde van de dag. Deze volcanische acitiviteit betekent wel dat het overal naar sulfur ruikt, oftewel: rotte eieren. Maar dat maakt ineens niets meer uit als je in het heerlijk warme zwembad van het hostel ligt, verwarmd dóór al die thermische kracht! In Rotorua werd ik al snel closer met Vicki, een toffe meid uit Engeland, en toen we onze denkbeeldige agenda's naast elkaar legden, bleek dat we op één dag na precies hetzelfde tijdschema hadden en beide vanaf Christchurch Nieuw-Zeeland uit vlogen. Vanaf Rotorua waren we eigenlijk meteen twee handen op één buik. Zelfde interesses, humor en karakter zorgden vanaf toen voor vele, vele hilarische (oké, en ook wat gênante) momenten...

Stop 2. Taupo
Taupo ligt - heel origineel - aan Lake Taupo, het grootste meer in Nieuw-Zeeland (het is net zo groot als heel Singapore). Taupo is voornamelijk bekend om de goedkope skydive die je daar kunt doen. Ik had de mijne echter al in Australië gedaan en besloot om weer ‘ns wat cultureel te doen en het museum aldaar te bezoeken. Klein, maar zeker interessant. Die avond gingen we op stap: Vicki, Helen (Ierland), Tom en Brett (Canada) en ik. Het was een geniale avond, en vanaf toen vormden we zo ongeveer een groep. Oh ja, Vicki en ik besloten hier dat we tegen het einde van de trip met drie ballen moesten konden jongleren. Waarom? Gewoon, omdat het kon. (En omdat de familie van Vicki haar drie jongleerballen op reis had meegegeven. Geweldig!) Het werd een rode draad door de reis...

Stop 3. Waitomo Caves en National Park
Onderweg naar het dorpje National Park (heel origineel weer vernoemd naar het feit dat het aan de rand van een - verrassing! - national park ligt) stopten we bij de Waitomo Caves, bekend om de gloeiwormen! We deden een tour door de grotten en zagen een hele melkweg van gloeiwormen op het plafond van de grot: hele banen witte lichtjes overal om ons heen. Ook de stalactieten waren het bezichtigen waard. Het hostel in National Park (vanaf nu: NP) bleek een indoor klimmuur te hebben, dus die avond hingen we met z'n allen in de touwen. Heerlijk, een beetje inspanning na een paar dagen in de bus te hebben gezeten! Vicki en ik besloten om drie nachten in NP te blijven, zodat we de kans hadden om één van de beste full day hikes ter wereld te doen: de Tongariro Alpine Crossing. Het was ab-so-lu-te-ly a-ma-zing! Een hike van zeven uur is lang, maar het is het zeker waard als je ziet wat we ervoor terug kregen (opnieuw verwijs ik door naar Facebook): in één dag zagen we de voet van de berg, het uitzicht van de top van de berg, liepen we door sneeuw, zagen we prachtige turquoise meren, een roodbruine volkanische krater die ook daadwerkelijk stoomde, een meer met een puzzel van ijsschotsen, nog meer prachtige vergezichten en uiteindelijk daalden we af door het bos, langs prachtige stroompjes en watervallen... En natuurlijk jongleerden we op top van de berg.We namen beide zo'n tweehonderd foto's die dag, gok ik. Wow. Uitgeput, maar tevreden lagen we die avond om tien uur in bed.

Stop 4. Ohakune
Omdat het het laatste weekend was dat het skigebied open was, besloten Vicki en ik zelf een bus te boeken naar Ohakune, om een dagje te skiën. Helaas, helaas: door te harde wind was het hele gebied juist die dag gesloten... Die dag deden we dus niet veel: rondlopen, kopje thee doen, in het gras liggen en films kijken.

Stop 5. Wellington
De volgende dag pikte onze bus ons in Ohakune op (ideaal!) en reden we door naar Wellington, de hoofdstad, alwaar we weer verenigd werden met de rest van ons groepje (zij waren wat nachten daar gebleven). In Wellington bezochten we het Te Papa museum, het - blijkbaar - beste museum in Nieuw-Zeeland. Het was heel interessant, omdat het zo interactief was. Die avond wilden we het nachtleven gaan verkennen, maar omdat het maandagavond was, was er niet veel te doen. We eindigden in een Ierse pub met een hele slechte live ‘band' die Ierse liedjes vertolkte. We gaven de moed al snel op en eindigden in MacDonald's, waar we vooral NIET onze eigen burgers mochten bakken (hè, wat flauw...).

Stop 6. Nelson
De volgende morgen namen we afscheid van het noordereiland, en bracht de ferry ons naar het zuidereiland. Onze eerste stop was in Nelson, een stadje met een gezellige sfeer. Bovendien was ons hostel geweldig: zwembad, jacuzzi, sauna, gratis soep in de avond en gratis draadloos internet. Luxe die de meeste hostels niet hebben... We bleven daar ook een extra nacht, zodat we het Abel Tasman National Park konden bezoeken. In Abel Tasman wandelden we een halve dag, door prachtig bos met uitzicht op de gouden stranden ernaast. Wat is de kans dat je ergens in een bos in Nieuw-Zeeland een klasgenootje van de basisschool tegenkomt? Klein, of niet? Nou, het overkwam mij! Onwerkelijk, maar waar. De rest van de dag kayakten we terug naar het beginpunt, samen met twee gidsen. Omdat de wind vrij sterk was, lieten de gidsen ons een ‘zeilboot' bouwen: met vijf kayaks half voor, half naast elkaar, de achterste personen hielden één peddel omhoog met een zeil eraan gespannen, de voorste personen hielden de andere kant van het zeil naar beneden. En ja hoor, de wind bracht ons een heel stuk verder! Ontzettend leuke ervaring.

Stop 7. Greymouth
Goed, hier zal ik niet te veel woorden aan vuil maken: er was niets te zien of te doen in Greymouth (de naam kan je bekend in de oren klinken, omdat dit het dorpje is waar zojuist een mijn is ingestort met 29 mijnwerkers erin...), dus we besloten drankspelletjes te doen en ons zo door de avond te helpen.

Stop 8. Franz Josef
De enige reden dat er een stop in Franz Josef is, is vanwege de gletsjers. Die kun je onder begeleiding beklimmen. Omdat ik toch écht op mijn financiën moest letten, en die hikes reteduur waren, heb ik het geskipt. Vicki en Helen deden het wel, en waren razend enthousiast (wat mij wel treurig stemde: Nieuw-Zeeland is écht een land waarbij je budget je reis kan maken of kraken...). 's Avonds gingen we naar de hot pools die er ook waren: gelukkig niet zo duur, en heerlijk ontspannend.

Stop 9. Wanaka
Het is niet een hele grote verrassing als ik je vertel dat Wanaka aan Lake Wanaka ligt, of wel? Wanaka is een prachtig, idyllisch plaatsje waar we een beetje verliefd op werden en er daarom vier nachten besloten te blijven. In die vier dagen deden we veel. Ik wandeldetwee uur Mount Iron op en terug. Helen en ik liepen een heel eind langs het meer. Webezochten de oude bioscoop waar de film halverwege onderbroken wordt als de koekjes klaar zijn. Werenden als kinderen rond in Puzzleworld: een themaparkwaar je door een immens doolhof kunt lopen, optische illusies kunt bekijken en veel puzzels/raadsels kunt doen. Wehuurdeneen auto en deden we een van demooiste scenic drives.Maarvooral: we ontspanden!

Stop 10. Queenstown
Queenstown is de party capital van Nieuw-Zeeland, en feesten, dat deden we! Elke dag op stap... Onze groep was inmiddels uitgebreid met drie Lauren's(twee uit Engeland en één uit Canada) en de broers Rich en Paul. Vooral de zaterdag was geweldig, omdat we twee verjaardagen vierden: van Helen en van Rich (beide pas een paar weken later jarig, maar goed, zoiets moet je écht in Queenstown vieren). We kochten allemaal een zwart T-shirt en beschilderden die én onszelf met fluorescerende verf, en organiseerden onze eigen kroegentocht. In Queenstown deed ik echter ook iets ontzettends stoms: ik liet een kop gloeiend hete thee op mijn voet vallen. Die brandwond zorgde ervoor dat ik helaas niet meer zo veel kon wandelen, hoe graag ik ook het uitzicht van de top van de berg had willen zien op Lake Wakatipu, het meer waar Queenstown en ligt, en waar meerdere scènes van Lord of the Rings zijn opgenomen.

Stop 11. Dunedin
Na Queenstown kwamen we bij in Dunedin, dé studentenstad van Nieuw-Zeeland. Helaas niet zo buzzing als normaal, omdat het daar al zomervakantie is... Maar zeker een leuke stad vanwege alle art galleries, tweedehands boekwinkeltjes, oude architectuur en natuurlijk de grote Cadbury chocoladefabriek, waar Vicki en ik ons loslieten op héél veel gratis chocolade en we daardoor de rest van de dag high van de suiker als twee stuiterballen rondliepen. In Dunedin bezochten we ook de beroemde Baldwin Street, de steilste residentiële straat ter wereld (sommigen van jullie zullen hem herkennen van de tv-reclame van een paar jaar terug waarin duizenden felgekleurde stuiterballen een steile straat af werden gegooid).

Stop 12. Oamaru
Vicki en ik boekten een lokale bus naar Oamaru, een stadje bekend om zijn oude Victoriaanse architectuur. Er was een Victoriaans festival aan de gang, dus besloten we ons mooi aan te kleden en een avond te luisteren naar een story teller, die verhalen uit de Victoriaanse tijd voordroeg. Het was een beetje een fiasco (de story teller had niet echt veel talent...), maar gelukkig waren daar de gratis koekjes en cake om ons tevreden te houden (eten is, naast jongleren, echt een rode draad voor Vicki en mij geweest in Nieuw-Zeeland, héél slecht voor de love handles).

Stop 13. Tekapo
De volgende dag pikte onze eigen bus ons weer op, en reden we door naar Tekapo, bekend om het feit dat het ligt naast, jawel, Lake Tekapo. Heel mooi, maar helaas: met mijn voet kon ik geen van de activiteiten aldaar doen. Niet hiken, zwemmen of rolschaatsen (Ja! Er was een rolschaatsbaan!)... De barbecue en zonsondergang aan het meer maakten het echter allemaal weer goed.

Stop 14. Christchurch
En daar waren we, aan het eind van ons avontuur... Maar voordat het écht afgelopen was, deden we nog even heel cultureel: we bezochten de art gallery, luisterden naar live muziek op het plein, liepen over de arts & crafts markt en bezochten we het ballet de Notenkraker. Heerlijk! Misschien kun je je nog herinneren dat er begin september een vrij zware aardbeving in Christchurch was. De gevolgen daarvan waren op sommige plekken nog goed zichtbaar: opengebroken straten en gebouwen zonder gevel waren geen uitzondering. Het is een wonder dat er niemand omkwam tijdens die beving.

En toen was het écht tijd om afscheid te nemen. Nieuw-Zeeland was geweldig, zowel het land als de mensen. En ik heb er vrienden voor de lange termijn gemaakt.

Volgende keer een update uit Sydney (waarschijnlijk heel snel, want er staat veel te gebeuren...)!

Reacties

Reacties

J. van Schip

Wow!!!!!!!!! Wat een verhalen! Ik wou dat ik weer 20 was!
Zo te lezen geniet je met volle teugen, fijn om te lezen.

Is het een idee om als je straks weer naar Nederland komt om een reisverhaal te maken in boekvorm?
Als je daar tenminste tijd voor kunt vrijmaken natuurlijk.
Wij zijn gisteren de hele dag weer ens naar Amsterdam geweest om te shoppen. Ook had ik onszelf getrakteerd op een musical in het herbouwde Nieuwe De la Martheater. "La cage aux folles" heette het en het was werkelijk de moeite waard. Tevoren even wat gegeten want het begon vroeg: 19.00 uur! Uiteindelijk waren we 's nachts om half een pas weer thuis. Maar het was een leuke dag.
Hé Simone:blijf vooral schrijven, we genieten er van.
Blijf zuinig op jezelf en tot ziens!
Liefs, Pa.

rogier

heej sista! het was leuk om zo'n verhaal te lezen.
ik hoop dat je er geen littekens aan overhoud op je voet!
ook zonde van de thee trouwens... haha

Lindsy

Deze route ga ik zeker onthouden als ik naar NZ ga! :D
Heerlijke quote: "Waarom? Gewoon, omdat het kon". Loving it Siemé!!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!