Bijna.
Afgelopen zomer kwam uit het niets Het Idee aanwaaien. Niet het idee om een keer verder te reizen dan de gemiddelde kampeervakantie in Zuid-Frankrijk of studentenvakantieop een Grieks eiland: dat idee bestond al langer.
(Zo stond Indiabijvoorbeeld hoog op mijn lijstje. Dus riep ik heel hard dat ik zomer 2010 wel een paar maanden naar India zou gaan. Maar zoals dat wel vaker gaat met dingen die je heel hard roept voor je er uitgebreid je gedachten over laat gaan: ikmoest daar al snel op terugkomen. Ik, zonder enige alleenreiservaring, en met lang, blond haar, zou beter niet op dát vliegtuig kunnen stappen. Maar dat terzijde.)
Het Idee dus. Afgelopen zomer, uit het niets en op klaarlichte dag, besloot ik: ik ga naar Australië. Oh, en niet zomaar naar Australië, nee: een heel jaar naar Australië. En waarom dan naar Australië? Tja, dat is wel een mooi verhaal. Ik riep namelijk altijd heel hard dat ik niet zo per se daar naartoe hoefde. Iedereen ging daar al heen en ik ben niet graag iedereen. Ik zou toch wel een originelere bestemming kunnen vinden? Maar uiteindelijk gold ook hier: soms moet je niet zomaar dingen heel hard roepen. Toen ik er op die bewuste dag eens goed over nadacht, kwam ik tot de volgende conclusie: Australië heeft alles wat ik zoek ineen verre reis. Het heeft natuur (van regenwoud via woestijn naar skigebied) encultuur (vande aboriginalcultuurtot de hippe metropolen), en daarnaast: ik houd van strand en zee. Ik ben niet bijzonder trots op mijn studentikoze Griekse vakanties, maar wat ik nooit zal vergeten is mijn eerste proefduik aldaar. Ik was meteen verkocht. Bovendien is leren surfenookeen aljarenlang gekoesterde wens, en Australië is natuurlijk de surfnatie bij uitstek.
Een week nadat Het Idee ontstond zat ik bij een informatiebijeenkomst. En vanaf toen wist ik het zeker: ik ga! Dat de gemiddelde bijeenkomstbezoeker ongeveer 16 jaar was en zijn of haar ouders had meegenomen, interesseerde me niet zoveel. Stoere backpackers van mijn leeftijd mijden dit soort bijeenkomsten, besloot ik, en daarmee redde ik mijn dag. (Ik was toch niet helemaal naar Amsterdam afgereisd om me te laten doen afdruipenvanwege een paar scholiertjes,nog nat achter de oren, diehet allemaal van papa's centen zouden doen? Nee, dit varkentje zou ik in mijn eentje wel wassen. Ha!)
Vanaf toen ging het snel. Ik besloot om op 1 mei te vertrekken: op de Dag van de Arbeid op vakantie gaan vond ik wel een leuk statement. (Oké, dat is niet helemaal waar. De keuze voor 1 mei was volkomen arbitrair; dat van dat statement heb ik er later bij bedacht. Sorry daarvoor.) Maar dat was eigenlijk het makkelijkste van de hele voorbereiding, het kiezen van de vertrekdatum. Wat volgde was... veel. Heel veel. Voornamelijk papierwerk: ticket, visum, verzekering, credit card, internationaal rijbewijs, enzovoorts. Maar ook het hebben van drie baantjes om het allemaal te kunnen bekostigen. En het afronden van de bachelorfase van mijn studie was, sorry, IS, ook niet geheel onbelangrijk (ja, ik ben inderdaad al een jaar geleden begonnen en nee, ik heb nog steeds geen diploma).En ik kreeg ineens een leuke stage aangeboden, wat het afstuderen ook niet echt bevordert. Bovendien kwamen er bovenop deze logistieke en praktische zaken ook nog wat emotionele ontwikkelingen.
En opeens was ik niet meer zo de stoere backpacker. Want een combinatie van dat logistieke, praktische en emotionele gebeuren deed me besluiten: ik ga minder lang weg. (Opnieuw moest ik dus terugkomen op iets wat ik heel hard geroepen had('ik ga een heel jaar!').Ik hoor je denken: 'Ik zie een patroon'. Zeg maar niets. Ik weet het.) Ik sta volledig achter het besluit om eerder terug te komen, maar het was natuurlijk wel even wennen. Met toch een beetje schaamrood op de kaken moest ik mijn grote woorden en plein public terugnemen.
Goed. De huidige stand van zaken. Nog46 nachtjes slapen. Het inhoudelijke verhaal is wel rond- op de inhoud van mijn backpack na dan (sorry voor de slechte woordspeling). Of ik er mentaal al klaar voor ben? Dat valt te bezien: laatst plande ik een afspraak en besefte ik dat ik twee weken na die afspraak al in het vliegtuig zou zitten. Toen kwam het onverwachts weleven heel dichtbij... Toch zie ik er erg naar uit, want door de drukke tijd van de laatste maanden zal ik (hopelijk) extra kunnen genieten van de ontspannen sfeer in Australië.
Ik zal jullie tot december via dit blog op de hoogte houden van het wel en wee van Simone Downunder. Zo zijn jullie er toch een beetje bij.
Volgende keer: de route.
Liefs, Simone
P.S. Berichtjes achterlaten mag. Graag zelfs.
Reacties
Reacties
He!
Wat ontzettend leuk dat je een half jaar naar Australie gaat! Ik moet er ook echt een keer naar toe, dan maar niet origineel he. ;) Ben heel benieuwd naar je verhalen!
Kus Rianne
Ha Simone!
Echt super tof dat je die reis gaat maken, je hebt niet half een idee hoe jaloers ik op je ben! :)
anyway, heel veel plezier Down Under!
x
p.s. hoe lang is minder lang?
Jeeeeej Siemie, t komt nu wel heel erg dichtbij idd! En ik heb je afscheidscadeautje al binnen hihi (ik mocht t er niet meer inwrijven, ik weet t. Maar cut me some slack oke..jij zit straks lekker Down Under).
Leuk dat je een blog gaat bijhouden, dan weten wij een beetje wat je doet allemaal. En wel foto's uploaden he?! Of kan dat niet hier, is dat alleen bij waarbenjij.nu? (grappig detail wel dat je ook hier weer een ander blog hanteert ;). Raar ding ben je toch ook he haha :P!).
We keep in touch! Ga je maar es op Skype werpen jij ;)!
Liefs, Sioon
@Daan: ik ga 7 maanden in plaats van 12 maanden. Ik ben 4 december weer terug!
Jaaaaa! Bijna! :-)
(Wij moeten nog even een date plannen)
Ciao Sieme! Have fun! Nog wel even goed feesten voor je weg gaat he!
Echt geweldig dat je gaat! Leuk dat je gaat bloggen!!!
Leuk geschreven stukje zeg, heel grappig en vlot. Het zal vast een mooi blog worden met de reisverhalen straks.
(Als dit stukje al 'bijna' als titel heeft, ben ik wel benieuwd hoe je het stukje 5 dagen voor je vertrek gaat noemen:p )
lieve Siemie!
Ik heb je verhaaltje met een grote glimlach op mijn gezicht gelezen. Wat kan jij het allemaal mooi vertellen meis :)
Ik vind het tof en stoer dat je gaat, ook al is het naar een 'bekend' land (valt nog te bezien...) en ietsjes korter dan gepland. Het blijft gewoon tof zo'n lange, verre reis in je eentje naar een plek die je nog helemaal niet kent. Weet zeker dat je bijzonder veel bijzonders mee gaat maken (ik wil ook zo graag met woorden spelen :p) en het enorm naar je zin gaat hebben.
Ik kijk nu al uit naar je verhalen hier. En als ze heel goed zijn kom ik je misschien wel achterna ;)
X
ej sis,
goed bezig: nu al een blog! Heb me al toegevoegd aan de mailinglist haha.
Leuk verhaal hierboven maaaaaaar, ik moest je helaas wel betrappen op een fout: gedachen = gedachten:)
xx
Lieve Simone,
Als ik je verhaal lees, komt je vertrek inderdaad heel dichtbij.
En ook ik voel stiekem toch wat kriebels in mijn buik.
Veel sterkte met de heeeeele stapel laatste loodjes.
Yo Simoon,
heeeeeel pro-actief dat je al een blog hebt uitgezet. Goed bezig. Hebben we allemaal wat omhanden en zijn we straks met z'n allen iedere keer weer f.cking stinkend jaloers als er weer een zonnig berichtje is geplaatst van ons kind/(schoon)zussie/vriendinnetje/nichtje.
Hot news: als jij terug bent staat er een zaak in Elst ;) Eigenaar van pand vond ons idee great!
Dikke zoen en tot 5, 24 en 25 april
Stephanie
Ruim voor vier uur: ik wens je een hele goede reis!
Geniet van alles; zelfs werken zal interessant zijn!
Hoi S'moon,
Erg leuk stukje, ik kijk nu al uit naar al je reisverhalen.
En inderdaad is het wel heel spannend allemaal, maar daardoor vind ik het extra stoer van je, deze actie!
Lekker gaan genieten van alles wat je ziet, hoort, ruikt, proeft en ervaart.
Ik hoop dat je tevens leuke mensen ontmoet, waar je al je ervaringen 'live' mee kunt delen.
Maar eerst gaan we nog een uitzwaaifeestje geven!
Liefs en tot zondag
Typische TD student :P Hihi, je schrijft inderdaad echt mooi! Ik kan me helemaal inleven hoe jij je op dit moment nu moet voelen! Ik bedoel, heb het zelf ook allemaal meegemaakt: de spanning, knikkende knietjes, hoofd vol met 'wat wel mee, wat niet mee, heb ik wel alles?', "Oh zucht van wie moet ik nog afscheid nemen", "Waaah, wat ga ik toch doen?!"...
Meid, hoe dan ook.. Je bent er klaar voor! Dat weet je nu nog niet, maar wel als je in die freaking plane stapt (Oké, dan denk je ook wel even: What the hell am I doing!) en uitstapt aan de andere kant van de wereld. You go girl! Apentrots, wat jij wast dit varkentje (of zullen we het gaan hebben over een kangaroo?) lekker zelf! Oh, en je komt straks met zoveel verhalen! *snik* Ik ga echt genieten van alles wat je schrijft!
Oké, dit is niet mijn laatste bericht ofcourse! Maar hierbij ga ik het nu wel eindigen. Je hebt me ook al zoveel verteld! Ik ga wel echt je gesprekken en je luisterend oor missen :( *snik*.
Goed, nu moet ik even stoppen met het sentimentele, want dat maakt het alleen maar moeilijker! Hihi. Ik sta compleet achter je :)
Oh, zo avontuurlijk.. Australië.. *jaloers* ;)
Bye Siemé,
Dikke kus van Lindsé!
Heei simone!
Even een ding dat je schrijft dat de woordspelling slecht is, is met niet eens opgevallen.
Maar ik wist niet eens dat je eerst naar India wou gaan.
Ik ga je echt heel erg missen als je weg bent, maar ik ga dan de hele tijd jou blog volgen en berichtjes terug typen.
Ik hoop echt dat je super veel plezier gaat hebben!
Xje van je zusje
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}